Loituma

Internet é o lugar de onde saen as cousas máis raras e máis frikis. Despois do coche de Ferrari, do Numa Numa Guy, de Chuk Norris e mesmo de Opa, chega Loituma Girl.

http://dojo.fi/~rancid/loituma__.swf é unha animación flash de so 4 frames na que Inoue, unha moza dunha serie manga, fai xirar un porro en circulos, mentres de fondo soa unha canción moi pegadiza. A lenda urbana di que os que miran esta animación fican hipnotizados, de feito no youtube podemos ver videos de xente que se gravou coa súa webcam como son hipnotizados, coma este rapaz ou estotutro.

Investigando pola rede achei que a canción tan pegadiza que soa de fondo é Ievan Polkka cantada polo grupo Loituma. Ieven Polkka é unha canción tradicional finesa cantada en savo que conta a historia de Eva, unha moza que se escapa da casa para ir a unha festa, e ao rematar esta, a moza atopa que a súa nai esta enfadada, pero aínda así seguira vendose co seu novo mozo que atopou na festa. No youtube podemos ver un video en directo de Loituma cantando esta canción.

Este fenómeno de internet que se iniciou en abril deste ano (a pesar de que a canción é dos anos 30 e foi gravada no 1995) popularizou a canción e ao grupo Loituma. De feito en algúns paises xa están a vender a cancionciña como tono para os móbiles. A canción mola e antes de que chegue a moda a España e teñamos a canción ata na soupa, eu vou pór a canción no meu móbil, así serei marcarei tendencia ;-).

O Xabarín xa non é o que era

Confesome un porco bravo.

Pertenzo á Xeración Xabarín, esa que medrou tomando bocatas de nocilla ou queixo e xamón diante mentres via a Son Goku, Doraemon, Hatori o Ninja, e tantos outros mestres da miña infancia. Conservo o carné de socio (xa caducado) como unha reliquia e teño todas as cancións do Xabarín en MP3, un DVD cos mellores videoclips, dúas cassettes coas primeiras cancións e un libriño coas letras dalgunhas cancións e as notas para poder tócalas coa guitarra.

No 98 non puiden ir á XabaXira e este ano volverona facer, pero pesimamente. De milagre entereime pola TV que o día 24, é dicir, hoxe, a XabaXira 2006 chegará a Pontevedra pero non sabía a que hora.Xabarín Club Busquei cartaces e non atopei ningún e mirei a web… e bueno, mellor non comentar a web. Busquei no google e en todos os sitios dicia que ía ser o domingo 24 pero en ningures poñía a hora. Pero resulta que hoxe entérome que foi onte, o sábado 23, cando se realizou o evento, volvín buscar no google e atopei unha nova da CRTVG na que sí dicía que ía ser o 23, pero non dicía nin o lugar nin a hora.

En ningún xornal ven a nova da XabaXira e o que sí aparece é a xuntanza da terceira idade organizada por Quintana, que curiosamente coincidiu coa XabaXira igual que en Melide que tampouco foi anunciada.

É indignante que algo como esto non o anuncien e non haxa forma de enterarse. Xa non o digo polos nenos aos que lle gustaría ir, se non porque este é un novo proxecto relanzado para facer popular a A Galega e para que a nova xuventude galega medre, tamén, en galego. Pero visto como van as cousas, non sei que pretenden.

Salvador (Puig Antich)

Fun ver a película, candidata a representar a España nos Oscar, Salvador (Puig Antich). Chamoume a atención que a película fose en lingua catalá, con subtítulos en castelán, na súa maior parte; non se atopa todos os días nos cines de toda a España unha película noutro idioma que non sexa o castelán e menos nun idioma rexional coma o catalán.

A película trata a historia do último morto polo franquismo por garrote vil. É unha historia emotiva que te vai roubar unha (ou máis) bágoa e dárache que pensar, non só na personaxe real da historia senon tamén no mundo contemporaneo (actual e non tan actual) e no franquismo.

O filme trata a historia de Salvador Puig Antich, un xove anarquista catalán, dende que comeza na política ata que é executado. Salva é unha de esas persoas como tantas outras ás que non lle gusta o mundo onde vive, pero a diferenza dos demáis si decide facer algo por cambia-lo e non espera a ve-las vir.

O filme é unha adaptación libre do libro Cuenta atrás de Frances Escribano que conta a historia de Salvador. As irmáns de Salvador están contentas coa fidelidade da película máis algúns sectores da opinión pública, pode que os propios ex-compañeiros de Salvador, non están moi dacordo coa película. Para min é unha película sobre a, tan famosa ultimamente, memoría histórica que pretende, ademáis de contar a historia de Salvador, descubrir, aos que non vivimos esa época, o franquismo, e sobre todo quere facerche pensar sobre a sociedade e o mundo actual. O director fixo que nos decatasemos de que as ideas de Salvador aínda están moi vixentes hoxe.

Das 3 películas candidatas á representación española nos Oscar, (Volver, Alatriste, e Salvador), é esta, na miña opinión, a mellor de todas e merecedora de estar nominada a un Oscar.

Vacacións!

Por fin estou de vacacións. Xa remataron os exames e estar toda a tarde na biblioteca. Por fin podo durmir!

Dende principios de agosto fun todos os días á biblioteca (agás sabados e domingos que estudaba na casa) pola mañá e máis pola tarde. Todo iso pra estudar 3 asignaturas, das cales aprobei unha, suspendín outra e falta por saber a nota do exame que fixen onte. Agora teño 16 días, ben merecidos penso eu, pra facer o que me veña en gana.

Canto tempo esperando este día!

Alatriste

O domingo pasado fun ver Alatriste ao cine, á derradeira sesión do día e a sala estaba chea. Trás os anuncios mentres ceabamos uns bocatas comezou a película e non podo estar máis que dacordo con Pawley.

É un filme sen argumento e con diálogos pobres. O director Agustín Díaz-Yanes quixo plasmar nunha soa película as 5 novelas de Arturo Pérez-Reverte polo que ás veces non sabes moi ben onde estás e te preguntas porqué estás ahí. Chega a ser algo aburrida nalgúns puntos da película e desexas que o Diego Alatriste morra xa para que acabe a película, pero ao fine e ao cabo poucas películas son entretidas durante todo o tempo que duran. O filme conta unha historia que parece non contar nada, quizais debido aos diálogos que son curtos e malos.

Os actores actuaron moi ben, sobre todo Viggo Mortensen, o protagonista, ao que lle fallou o acento, unha mistura de acento inglés e acento arxentino, sería mellor que o dobrasen. Fantástico Luis Zahera, coñecido en Galiza coma petroleo, interpretando a un portugués con sotaque galego. Incomprensíbel é o de poñer a unha muller, Blanca Portillo, no papel dun home, que conste que non o fixo mal, pero habería outros actores máis acorde co papel.

O bo da película é a ambientación, é realmente dun 10. É moi doado meterse no contexto histórico da película grazas aos bos decorados e á vestimenta. É fascinante ver como a arte do cine pode transportarte ate o pasado tan facilmente.

Nótase que é o filme español que máis custou aínda que a calidade do argumento non é moi alá. Si está ben ir ao cine a ver está película, aínda que non te perdes nada se non vas, por apoiar ao cine español (e o galego) que si ten (moitas) boas películas.

[gv data=”BUkavKcyrhQ” width=”340″ height=”277″][/gv]